Geboorte van Vince

Nicky en Kevin laten mij een berichtje weten dat ze graag meer informatie zouden willen over geboortefotografie en de manier waarop ik werk. Daarom stel ik ze voor om naar mijn studio te komen voor een kennismakingsgesprek. De toekomstige moeder Nicky laat mij weten dat ze absoluut zo natuurlijk mogelijk thuis wil bevallen en met zo min mogelijk pijnbestrijding. Ze willen alle intieme momenten zoveel mogelijk samen met Kevin beleven en hoopt in alle rust te kunnen bevallen. Ze weten allebei heel goed wat ze wel en niet willen maar Nicky verteld er wel bij: “ als het moet dan moet het, het kindje gaat ten aller tijden voor”.

Op 18-01-17 om 9:35 uur krijg ik een berichtje van de toekomstige papa: “ Nicky heeft weeën, ik laat je weten wanneer je kan komen.” Ik vraag hem wanneer de weeën begonnen zijn en om de hoeveel minuten ze weeën heeft. Hij antwoord dat ze om 02:00 uur s’nachts zijn begonnen en dat ze vrij regelmatig zijn. Om 10:09 uur heeft Nicky 6cm ontsluiting en laat Kevin mij weten dat ik kan komen. Om 10:49 uur kom ik bij hun thuis in Sittard aan. Nicky zit op een krukje voor het raam terwijl Kevin haar probeert te steunen waar hij maar kan. Rond 11:19 uur blijkt Nicky een krappe 7cm ontsluiting te hebben. De verloskundige geeft aan de vliezen te willen gaan breken. Bij het breken van de vliezen blijkt echter dat de kleine man in het vruchtwater heeft gepoept.

De verloskundige vertelt Nicky en Kevin dat ze nu de bevalling het beste in het ziekenhuis kunnen voortzetten. Nicky is erg verdrietig omdat ze de bevalling echt heel graag thuis wilde laten plaatsvinden. Nicky zet zich over haar verdriet heen “ voor het kindje is het beter, dus we gaan naar het ziekenhuis” zegt ze. Ze besluit zich nog even te gaan opfrissen onder de douche terwijl Kevin alles klaarmaakt voor vertrek.

Om 11:49 uur vertrekken we naar het Zuyderland geboortecentrum in Heerlen. Door wat drukte op weg komen we vervolgens om 12:12 aan bij het ziekenhuis. Om 12:18 uur zijn we op de afdeling en krijgt Nicky een kamer toegewezen waar ik de dag ervoor toevallig al een mooie bevalling heb mogen bijwonen. We geven alle spullen een plekje en helpen Nicky in bed. Ze krijgt een CTG waarmee we meteen de mooie weeën zien en ze ons vertellen dat het kindje het heel goed doet. Om 13:15 uur kijken de artsen of Nicky’s ontsluiting wilt vorderen. Helaas is de ontsluiting nog steeds 7cm. Nicky geeft aan dat ze de pijn niet meer kan verdragen en na goed overleg stemt ze in met een ruggenprik.

Rond 13:25 uur word ze klaargemaakt voor de ruggenprik. Om 13:55 uur is het zover en gaat ze samen met Kevin en het medisch team naar de anesthesist voor de ruggenprik. Rond 15:10 uur komt Nicky terug en de ruggenprik lijkt maar gedeeltelijk te werken waardoor het opvangen van de weeën nog altijd moeilijk maar wel acceptabel is. Ze controleren nog even de ontsluiting, maar deze is helaas nog niet gevorderd. Nicky en Kevin zijn zichtbaar teleurgesteld. Omdat de ontsluiting niet wilt vorderen, starten ze om 16:50 uur de weeën-opwekkers. Om 18:55 uur controleren ze nogmaals de ontsluiting maar deze is nog steeds 7cm.

Om 21:00 uur komen ze weer controleren en eindelijk heeft ze 9cm ontsluiting. Nicky en Kevin zijn zichtbaar opgelucht en de artsen besluiten om nog even te kijken hoe het met het kindje gaat. Bij de echo blijkt dat hij met het hoofdje naar boven ligt (een sterrenkijkertje).

Mama to be heeft nog steeds zichtbaar veel pijn en moeite met het opvangen van de weeën. Gelukkig zit de toekomstige vader naast het bed en is hij een heel goede steun voor haar. Af en toe heeft ze wat last van persdrang en probeert ze deze zo goed mogelijk weg te zuchten.

Rond 22:11 uur heeft ze dan eindelijk 10cm ontsluiting en mag ze gaan proefpersen. Voor de zekerheid word er rond 22:22 uur nog een echo gemaakt om te kijken of de kleine nu wel goed ligt. Gelukkig krijgen ze goed nieuws: de kleine ligt nu in de juiste houding. Ongeveer 3 minuten later mag Nicky actief mee gaan persen. Ze is erg moe maar verzamelt al haal krachten en moed om de bevalling tot een mooi eind te laten komen.

Om 23:12 uur zijn Nicky en Kevin de troste ouders van de kleine Vince. Hij laat goed van zich horen en met zijn grote oogjes kijkt hij naar mama en papa. Na het doorknippen van de navelstreng komen alle zenuwen en emoties van papa er helemaal uit. Zelf hou ik het ook niet meer droog en ik besluit ik papa te vertellen hoe goed hij het heeft gedaan en dat ik erg trots ben op hun beide.

Vince

Geboren op 18-01-17 om 23:12

Gewicht 3580 gram en 51 cm lang

Hoofdomtrek 38 cm

Lieve Kevin en Nicky,

Wat was het een zware dag voor jullie, alles waar jullie zo tegenop zagen en wat jullie eigenlijk helemaal niet wilden, gebeurde helaas. Gelukkig zijn jullie samen heel sterk en hebben jullie het belang van jullie kindje altijd vooropgezet en dat heeft geresulteerd in een super lief, mooi mannetje. Ik ben ontzettend trots op jullie! Ik had geen seconde minder bij jullie willen zijn.

Geniet van jullie kleine mannetje!

Groetjes Barbara